შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
სტიქიად როგორც წვიმა წამოსული ცრემლის,
მძიმედ ვკითხულობ სტიხს მამაო ჩვენის,
ხანდახან აღარ მჯერა გადარჩენის,
წინ საფლავთან მდგარი არაფერი არა მშველის.
მინდა შევაღო კარი და კარი არ იღება,
მინდა შევცვალო სცენარი არ იცვლება,
მწერალის აზრები არ იცლება,
შედევრი დავტოვოთ მარტივად არ იქმნება.
არ მეგონა თუ ჩავრჩებოდი,
ჩემს თავს ვესაუბრებოდი,
ვფიქრობდი წამიყვანდა თუ დავრჩებოდი,
ეს ჩარჩენილი მერე თუ გადავრჩებოდი.
იშვიათია ბედმა გაგიღიმოს,
გაგიცინოს და არ გიკბინოს,
გული არ გატკინოს სხეული არ გაგიყინოს,
ცხოვრება მაყურებინებს თავის კინოს.
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
მე სადღეგრძელოს შევსვამ მოგონების,
პატარების ვაჟების და გოგონების,
ადამიანში პატიოსნების მოპოვების,
და ამ საქართველოს ერთი შეხედვით მოწონების.
პატივი ეცი დედას პატივი ეცი მამას,
დამიჯერე ბევრი არ აგიხნის ამას,
გწამდეს ღმერთის რომელიც გაძლევს ძალას,
იწამე და იპოვი გამოსავალს.
მივდივარ წვიმაში ვიწრო გზასთან,
დაგრუზული მამაჩემის საფლავის ქვასთან,
მიმაქვს ჩემი ხელნაკეთი ჯვარი მასთან,
სასმელი და სიგარეტი მაგიდასთან.
ვლოცულობ ვიწერ პირჯვარს,
გავუძლებ ყველაფერს ამ ჯოჯოხეთში ბევრჯერ მითქვამს,
ვერ დავაბრუნებთ იმ დროს და იმ წამს,
სითბოს და იმ ჟანრს სიტკბოს და იმ შარმს.
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
🎵
LRC歌词版本
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
სტიქიად როგორც წვიმა წამოსული ცრემლის,
მძიმედ ვკითხულობ სტიხს მამაო ჩვენის,
ხანდახან აღარ მჯერა გადარჩენის,
წინ საფლავთან მდგარი არაფერი არა მშველის.
მინდა შევაღო კარი და კარი არ იღება,
მინდა შევცვალო სცენარი არ იცვლება,
მწერალის აზრები არ იცლება,
შედევრი დავტოვოთ მარტივად არ იქმნება.
არ მეგონა თუ ჩავრჩებოდი,
ჩემს თავს ვესაუბრებოდი,
ვფიქრობდი წამიყვანდა თუ დავრჩებოდი,
ეს ჩარჩენილი მერე თუ გადავრჩებოდი.
იშვიათია ბედმა გაგიღიმოს,
გაგიცინოს და არ გიკბინოს,
გული არ გატკინოს სხეული არ გაგიყინოს,
ცხოვრება მაყურებინებს თავის კინოს.
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
მე სადღეგრძელოს შევსვამ მოგონების,
პატარების ვაჟების და გოგონების,
ადამიანში პატიოსნების მოპოვების,
და ამ საქართველოს ერთი შეხედვით მოწონების.
პატივი ეცი დედას პატივი ეცი მამას,
დამიჯერე ბევრი არ აგიხნის ამას,
გწამდეს ღმერთის რომელიც გაძლევს ძალას,
იწამე და იპოვი გამოსავალს.
მივდივარ წვიმაში ვიწრო გზასთან,
დაგრუზული მამაჩემის საფლავის ქვასთან,
მიმაქვს ჩემი ხელნაკეთი ჯვარი მასთან,
სასმელი და სიგარეტი მაგიდასთან.
ვლოცულობ ვიწერ პირჯვარს,
გავუძლებ ყველაფერს ამ ჯოჯოხეთში ბევრჯერ მითქვამს,
ვერ დავაბრუნებთ იმ დროს და იმ წამს,
სითბოს და იმ ჟანრს სიტკბოს და იმ შარმს.
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
📝
纯歌词版本
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
სტიქიად როგორც წვიმა წამოსული ცრემლის,
მძიმედ ვკითხულობ სტიხს მამაო ჩვენის,
ხანდახან აღარ მჯერა გადარჩენის,
წინ საფლავთან მდგარი არაფერი არა მშველის.
მინდა შევაღო კარი და კარი არ იღება,
მინდა შევცვალო სცენარი არ იცვლება,
მწერალის აზრები არ იცლება,
შედევრი დავტოვოთ მარტივად არ იქმნება.
არ მეგონა თუ ჩავრჩებოდი,
ჩემს თავს ვესაუბრებოდი,
ვფიქრობდი წამიყვანდა თუ დავრჩებოდი,
ეს ჩარჩენილი მერე თუ გადავრჩებოდი.
იშვიათია ბედმა გაგიღიმოს,
გაგიცინოს და არ გიკბინოს,
გული არ გატკინოს სხეული არ გაგიყინოს,
ცხოვრება მაყურებინებს თავის კინოს.
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
მე სადღეგრძელოს შევსვამ მოგონების,
პატარების ვაჟების და გოგონების,
ადამიანში პატიოსნების მოპოვების,
და ამ საქართველოს ერთი შეხედვით მოწონების.
პატივი ეცი დედას პატივი ეცი მამას,
დამიჯერე ბევრი არ აგიხნის ამას,
გწამდეს ღმერთის რომელიც გაძლევს ძალას,
იწამე და იპოვი გამოსავალს.
მივდივარ წვიმაში ვიწრო გზასთან,
დაგრუზული მამაჩემის საფლავის ქვასთან,
მიმაქვს ჩემი ხელნაკეთი ჯვარი მასთან,
სასმელი და სიგარეტი მაგიდასთან.
ვლოცულობ ვიწერ პირჯვარს,
გავუძლებ ყველაფერს ამ ჯოჯოხეთში ბევრჯერ მითქვამს,
ვერ დავაბრუნებთ იმ დროს და იმ წამს,
სითბოს და იმ ჟანრს სიტკბოს და იმ შარმს.
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
🎵
LRC歌词版本
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
სტიქიად როგორც წვიმა წამოსული ცრემლის,
მძიმედ ვკითხულობ სტიხს მამაო ჩვენის,
ხანდახან აღარ მჯერა გადარჩენის,
წინ საფლავთან მდგარი არაფერი არა მშველის.
მინდა შევაღო კარი და კარი არ იღება,
მინდა შევცვალო სცენარი არ იცვლება,
მწერალის აზრები არ იცლება,
შედევრი დავტოვოთ მარტივად არ იქმნება.
არ მეგონა თუ ჩავრჩებოდი,
ჩემს თავს ვესაუბრებოდი,
ვფიქრობდი წამიყვანდა თუ დავრჩებოდი,
ეს ჩარჩენილი მერე თუ გადავრჩებოდი.
იშვიათია ბედმა გაგიღიმოს,
გაგიცინოს და არ გიკბინოს,
გული არ გატკინოს სხეული არ გაგიყინოს,
ცხოვრება მაყურებინებს თავის კინოს.
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
მე სადღეგრძელოს შევსვამ მოგონების,
პატარების ვაჟების და გოგონების,
ადამიანში პატიოსნების მოპოვების,
და ამ საქართველოს ერთი შეხედვით მოწონების.
პატივი ეცი დედას პატივი ეცი მამას,
დამიჯერე ბევრი არ აგიხნის ამას,
გწამდეს ღმერთის რომელიც გაძლევს ძალას,
იწამე და იპოვი გამოსავალს.
მივდივარ წვიმაში ვიწრო გზასთან,
დაგრუზული მამაჩემის საფლავის ქვასთან,
მიმაქვს ჩემი ხელნაკეთი ჯვარი მასთან,
სასმელი და სიგარეტი მაგიდასთან.
ვლოცულობ ვიწერ პირჯვარს,
გავუძლებ ყველაფერს ამ ჯოჯოხეთში ბევრჯერ მითქვამს,
ვერ დავაბრუნებთ იმ დროს და იმ წამს,
სითბოს და იმ ჟანრს სიტკბოს და იმ შარმს.
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.
შევცქერი ცას ისიც მიყურებს მწამს ვფიქრობ ვინ ვარ მე,
სამყარო ყარს ყველა გვადევნებს თვალს არ დავიმალე.