dedim ki güneşli güzel günler görmesek de olur,
ben aşıgım yagmurlara.
gözaltların zamana maglupsa da üzülme...
nasılsa hiç bişey yok varolarak masum kalan.
taksici muhabbetinden de beter bu hasret ister
ölümden muaf suratlar ve tuhaf resimler.
umarım taşınmamışsındır asla bilmedigim şu adresinden.
duam esirken.
önce göge bakmayı unutturdular sonra yıldızları.
emeklerini zorla cımbızladı yorgan hırsızları.
söyle! mutfak zemininde cenin pozisyonu mu senin komisyonun?
şehir polis dolu.
haber aç izleyip delir,belki kamera bir zehir.
ya telaş hiç degişmemişse? kader hafif degil.
kim ögretti körpe zihinlerine tabela çizmeyi?
bizi kandıran hocaydı matematik degil.
bol karizmalı aciz bi organizma.
önünde çok kavis varken elbette korkar insan.
gizleme telaşın neden?
enflasyona yenik düşerken her aşık beden.
bikaç metafiziksel depresanla
sallansa da batmıyor bu tekne sanma.
bilirsin; şu dertli türkülerde aşıklar kavuşur hep mezarda.
o yüzden acele etme ama lütfen geç de kalma.
ama lütfen geç de kalma.
ama lütfen geç de kalma.
ama lütfen geç de kalma.
yıkılıyorum binlerce kez
ve başımı döndürüyor aldıgım nefes.
evimden uzak koca bi kafes...
yıkılıyorum binlerce kez
ve başımı döndürüyor aldıgım nefes.
evimden uzak koca bi kafes...
bu denli öfke normal olabilir mi?
doldurdum ceplerime yarım kalmış cümleleri.
tamamlamam nasılsa,kafamda kalır hepsi.
bu boşluk hissi bi gün olsa dahi eskimez mi?
biz her gün eksilirdik,sıcaklık eksilerde.
buz gibi içim hepsi arar beni eski bende.
kapandı gitti perde ve alkış istemiyor.
sahnede soguk bir çocuk ve kötü hissediyor.
sıkıldım sorulardan ve boş vaatlerinden.
sürekli tekrar eden filmin hoş karakterinden.
sıkıldım aynalardan sıkıldım kahbelerden.
sıkıldım ucuzlugundan ve basit rollerinden.
hiç bişeye ulaşmamış gibiydim...
içimde tükenmeyen tanımsız bi olgu.
zaman geçmiyorken yirmi dokuz doldu.
şimdi boşuna bakma saate,zaman geç oldu.
ama lütfen geç de kalma.
zamanım az,
bilmiyorum nasıl kurtulucaz.
ama lütfen geç de kalma.
umudum az,
yine de bu sesleri susturucaz.
ama lütfen geç de kalma.
zamanım az,
bilmiyorum nasıl kurtulucaz.
ama lütfen geç de kalma.
umudum az,
yine de bu sesleri susturucaz.
🎵 LRC歌词版本
dedim ki güneşli güzel günler görmesek de olur,
ben aşıgım yagmurlara.
gözaltların zamana maglupsa da üzülme...
nasılsa hiç bişey yok varolarak masum kalan.
taksici muhabbetinden de beter bu hasret ister
ölümden muaf suratlar ve tuhaf resimler.
umarım taşınmamışsındır asla bilmedigim şu adresinden.
duam esirken.
önce göge bakmayı unutturdular sonra yıldızları.
emeklerini zorla cımbızladı yorgan hırsızları.
söyle! mutfak zemininde cenin pozisyonu mu senin komisyonun?
şehir polis dolu.
haber aç izleyip delir,belki kamera bir zehir.
ya telaş hiç degişmemişse? kader hafif degil.
kim ögretti körpe zihinlerine tabela çizmeyi?
bizi kandıran hocaydı matematik degil.
bol karizmalı aciz bi organizma.
önünde çok kavis varken elbette korkar insan.
gizleme telaşın neden?
enflasyona yenik düşerken her aşık beden.
bikaç metafiziksel depresanla
sallansa da batmıyor bu tekne sanma.
bilirsin; şu dertli türkülerde aşıklar kavuşur hep mezarda.
o yüzden acele etme ama lütfen geç de kalma.
ama lütfen geç de kalma.
ama lütfen geç de kalma.
ama lütfen geç de kalma.
yıkılıyorum binlerce kez
ve başımı döndürüyor aldıgım nefes.
evimden uzak koca bi kafes...
yıkılıyorum binlerce kez
ve başımı döndürüyor aldıgım nefes.
evimden uzak koca bi kafes...
bu denli öfke normal olabilir mi?
doldurdum ceplerime yarım kalmış cümleleri.
tamamlamam nasılsa,kafamda kalır hepsi.
bu boşluk hissi bi gün olsa dahi eskimez mi?
biz her gün eksilirdik,sıcaklık eksilerde.
buz gibi içim hepsi arar beni eski bende.
kapandı gitti perde ve alkış istemiyor.
sahnede soguk bir çocuk ve kötü hissediyor.
sıkıldım sorulardan ve boş vaatlerinden.
sürekli tekrar eden filmin hoş karakterinden.
sıkıldım aynalardan sıkıldım kahbelerden.
sıkıldım ucuzlugundan ve basit rollerinden.
hiç bişeye ulaşmamış gibiydim...
içimde tükenmeyen tanımsız bi olgu.
zaman geçmiyorken yirmi dokuz doldu.
şimdi boşuna bakma saate,zaman geç oldu.
ama lütfen geç de kalma.
zamanım az,
bilmiyorum nasıl kurtulucaz.
ama lütfen geç de kalma.
umudum az,
yine de bu sesleri susturucaz.
ama lütfen geç de kalma.
zamanım az,
bilmiyorum nasıl kurtulucaz.
ama lütfen geç de kalma.
umudum az,
yine de bu sesleri susturucaz.
📝 纯歌词版本
dedim ki güneşli güzel günler görmesek de olur,
ben aşıgım yagmurlara.
gözaltların zamana maglupsa da üzülme...
nasılsa hiç bişey yok varolarak masum kalan.
taksici muhabbetinden de beter bu hasret ister
ölümden muaf suratlar ve tuhaf resimler.
umarım taşınmamışsındır asla bilmedigim şu adresinden.
duam esirken.
önce göge bakmayı unutturdular sonra yıldızları.
emeklerini zorla cımbızladı yorgan hırsızları.
söyle! mutfak zemininde cenin pozisyonu mu senin komisyonun?
şehir polis dolu.
haber aç izleyip delir,belki kamera bir zehir.
ya telaş hiç degişmemişse? kader hafif degil.
kim ögretti körpe zihinlerine tabela çizmeyi?
bizi kandıran hocaydı matematik degil.
bol karizmalı aciz bi organizma.
önünde çok kavis varken elbette korkar insan.
gizleme telaşın neden?
enflasyona yenik düşerken her aşık beden.
bikaç metafiziksel depresanla
sallansa da batmıyor bu tekne sanma.
bilirsin; şu dertli türkülerde aşıklar kavuşur hep mezarda.
o yüzden acele etme ama lütfen geç de kalma.
ama lütfen geç de kalma.
ama lütfen geç de kalma.
ama lütfen geç de kalma.
yıkılıyorum binlerce kez
ve başımı döndürüyor aldıgım nefes.
evimden uzak koca bi kafes...
yıkılıyorum binlerce kez
ve başımı döndürüyor aldıgım nefes.
evimden uzak koca bi kafes...
bu denli öfke normal olabilir mi?
doldurdum ceplerime yarım kalmış cümleleri.
tamamlamam nasılsa,kafamda kalır hepsi.
bu boşluk hissi bi gün olsa dahi eskimez mi?
biz her gün eksilirdik,sıcaklık eksilerde.
buz gibi içim hepsi arar beni eski bende.
kapandı gitti perde ve alkış istemiyor.
sahnede soguk bir çocuk ve kötü hissediyor.
sıkıldım sorulardan ve boş vaatlerinden.
sürekli tekrar eden filmin hoş karakterinden.
sıkıldım aynalardan sıkıldım kahbelerden.
sıkıldım ucuzlugundan ve basit rollerinden.
hiç bişeye ulaşmamış gibiydim...
içimde tükenmeyen tanımsız bi olgu.
zaman geçmiyorken yirmi dokuz doldu.
şimdi boşuna bakma saate,zaman geç oldu.
ama lütfen geç de kalma.
zamanım az,
bilmiyorum nasıl kurtulucaz.
ama lütfen geç de kalma.
umudum az,
yine de bu sesleri susturucaz.
ama lütfen geç de kalma.
zamanım az,
bilmiyorum nasıl kurtulucaz.
ama lütfen geç de kalma.
umudum az,
yine de bu sesleri susturucaz.
🎵 LRC歌词版本
dedim ki güneşli güzel günler görmesek de olur,
ben aşıgım yagmurlara.
gözaltların zamana maglupsa da üzülme...
nasılsa hiç bişey yok varolarak masum kalan.
taksici muhabbetinden de beter bu hasret ister
ölümden muaf suratlar ve tuhaf resimler.
umarım taşınmamışsındır asla bilmedigim şu adresinden.
duam esirken.
önce göge bakmayı unutturdular sonra yıldızları.
emeklerini zorla cımbızladı yorgan hırsızları.
söyle! mutfak zemininde cenin pozisyonu mu senin komisyonun?
şehir polis dolu.
haber aç izleyip delir,belki kamera bir zehir.
ya telaş hiç degişmemişse? kader hafif degil.
kim ögretti körpe zihinlerine tabela çizmeyi?
bizi kandıran hocaydı matematik degil.
bol karizmalı aciz bi organizma.
önünde çok kavis varken elbette korkar insan.
gizleme telaşın neden?
enflasyona yenik düşerken her aşık beden.
bikaç metafiziksel depresanla
sallansa da batmıyor bu tekne sanma.
bilirsin; şu dertli türkülerde aşıklar kavuşur hep mezarda.
o yüzden acele etme ama lütfen geç de kalma.
ama lütfen geç de kalma.
ama lütfen geç de kalma.
ama lütfen geç de kalma.
yıkılıyorum binlerce kez
ve başımı döndürüyor aldıgım nefes.
evimden uzak koca bi kafes...
yıkılıyorum binlerce kez
ve başımı döndürüyor aldıgım nefes.
evimden uzak koca bi kafes...
bu denli öfke normal olabilir mi?
doldurdum ceplerime yarım kalmış cümleleri.
tamamlamam nasılsa,kafamda kalır hepsi.
bu boşluk hissi bi gün olsa dahi eskimez mi?
biz her gün eksilirdik,sıcaklık eksilerde.
buz gibi içim hepsi arar beni eski bende.
kapandı gitti perde ve alkış istemiyor.
sahnede soguk bir çocuk ve kötü hissediyor.
sıkıldım sorulardan ve boş vaatlerinden.
sürekli tekrar eden filmin hoş karakterinden.
sıkıldım aynalardan sıkıldım kahbelerden.
sıkıldım ucuzlugundan ve basit rollerinden.
hiç bişeye ulaşmamış gibiydim...
içimde tükenmeyen tanımsız bi olgu.
zaman geçmiyorken yirmi dokuz doldu.
şimdi boşuna bakma saate,zaman geç oldu.
ama lütfen geç de kalma.
zamanım az,
bilmiyorum nasıl kurtulucaz.
ama lütfen geç de kalma.
umudum az,
yine de bu sesleri susturucaz.
ama lütfen geç de kalma.
zamanım az,
bilmiyorum nasıl kurtulucaz.
ama lütfen geç de kalma.
umudum az,
yine de bu sesleri susturucaz.
Yorma,konuşmaktan herkes aciz.
Zaman durmayan trendi,bense sabit.
Nerde maktül,nerde katil?
Yaranı daha da kanatır her tedavi.
Bazen kirayı geciktird...
Kafanın içinde bir kara büyü
Doğ ama yaşama, giderek çürü
Usulca yürüyor yaşayan ölü
Bir şekil gülüyor unutup dünü
Kafası her zaman sorunla dolu
Unut...
Elimde güzel günler görmek içim eski resimler var
Duruma bir ruhsuzun penceresinden bak
Onlara fotoğraf demek de doğru almaz
Her biri tablo gibi, heps...
Zaman,evim bildigim ne varsa duvarlarını kemirdi iştahla.
Şimdi geriye kalan tek şu sevimsiz iflaslar.
Mesafelere yenilmiş ilk aşklar...
Bireysel kıya...
dedim ki güneşli güzel günler görmesek de olur,
ben aşıgım yagmurlara.
gözaltların zamana maglupsa da üzülme...
nasılsa hiç bişey yok varolarak masum ...
Bu sabah nasıl mutlu uyanacağımı planladım yatmadan önce
Önüme bakmadan önce
Ardımda bıraktığım kalıntılar ayaklarıma dolandılar
Tam yüzüne tekme attı...
Pişman olmuyorum yaptıklarımdan
Rahat bir adamım, rahatlığım kayıplarımdan
Ayıp-mayıp falan yok, sayıkladım nasılsa
Bir roket kafam hep, bloke, bir ne...
her yalan adem sözüdür,
inanan şu gönül gözüdür,
insan yıldız tozudur.
bu düzen cigerime sızıdır,
yok oluş alnıma yazıdır,
var olan her şey bozulur.
h...